22 Σεπτεμβρίου 2011
Και ξαφνικά, η τιμή για βίζα στη Δημοκρατία της Μπανανίας έχει πάρει φωτιά!
Έκπληκτοι οι τελώνες (δίχως φαρισαίους) υποδέχονται ορδές καταπονημένων Ελλήνων, που διηγούνται τη fast track θεραπεία στην οποία έως πρότινος είχαν υποβληθεί με καθημερινή αφαίμαξή τους δίχως καμία αναπλήρωση.
Φιλούν το χώμα της Μπανανίας που τους δέχθηκε και δηλώνουν αποφασισμένοι να εργασθούν όσο σκληρά τους απαιτηθεί στην παραγωγή μπανάνας. Κιτρινισμένοι και ξερακιανοί πολλοί από αυτούς, δεν παύουν να θεωρούν τον εαυτό τους πολύ τυχερό που μπόρεσε να φτάσει νομίμως σε τούτο τον τόπο.
Έλληνας που θέλησε να κρατήσει την ανωνυμία του, γιατί όπως ο ίδιος δήλωσε “θα τρίζουν τα οστά των προγόνων μου”, δεν έκρυψε τη λύπη του γι’ αυτούς που άφησε πίσω, μα και τον ενθουσιασμό και τη βεβαιότητα πως τώρα ήταν σαφώς καλύτερα για τον ίδιο στη νέα τούτη γη.
«Μας δίδεται η ευκαιρία να δουλέψουμε χωρίς να μας κατακλέβουν» ακούστηκε από το βάθος των νεοφερμένων μεταναστών. «Θέλω μια πιο ήρεμη ζωή, χωρίς να αγωνιώ και να τρέμω μετά τις βραδινές ειδήσεις, δίχως να φοβάμαι τον ταχυδρόμο κάθε πρωί», δήλωσε μια μεσήλικη κυρία. Μια νέα μητέρα, κρατώντας τα δύο της παιδιά, φώναξε «τουλάχιστον τούτα θα μάθουν να μαζεύουν μπανάνες, όχι να είναι άνεργα με δύο πτυχία».
Η παρούσα στήλη καταγράφει κι ενημερώνει απ’ όπου κι αν βρίσκεται ο αρθρογράφος. Στη φανταστική μας αυτή ανταπόκριση, δυστυχώς τίποτε δεν μοιάζει να είναι αναληθές. Είναι ίσως η μοναδική και οδυνηρή πλευρά της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας.
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Το Μέλλον της Αττικής” στις 22.09.2011
Ετικέτες: μετανάστευση, νεολαία, οικογένεια, οικονομική ανάπτυξη, όνειρα, τρίτος κόσμος
Κατηγορία Κοινωνία | χωρίς σχόλια »
27 Ιουλίου 2010
Η εβδομαδιαία στήλη “μπακλαβάς γωνία” δημοσιεύεται μέσω της εφημερίδας Το Μέλλον της Αττικής και αναρτάται ταυτόχρονα στο διαδίκτυο στη σελίδα http://www.tomellon.gr
Το αρχείο www.primikiris.gr σύντομα θα εμπλουτιστεί με παλαιότερα και νέα άρθρα. Περιμένω σχόλιά σου αναγνώστη μου!
Αλίμονο αν σώπαινε ο αρθρογράφος σε τέτοιες εποχές που ζούμε…
Κατηγορία Αρθρογραφία | 1 σχόλιο »
9 Απριλίου 2010
Θέλω κι εγώ να πουλήσω φτηνή εξυπηρέτηση αναγνώστη μου. Να σηκώσω το τηλέφωνο και να κανονίσω. Τη μετάθεση, την πρόσληψη, την άδεια, την εύνοια και την ειδική μεταχείριση. Θέλω να έχω τη δύναμη και να το δείχνω. Να μην κωλύομαι με ηθικούς μικρό-φραγμούς και να μη λυπάμαι το ζητιάνο, τον άστεγο, το φτωχό. Να πατώ πάνω τους κι άμα λάχει. Αρκεί να επιζήσω. Και μαζί μου όλοι αυτοί που βάσισαν την ίδια τους την ύπαρξη πάνω μου.
Θεωρία και πράξη αταίριαστες έννοιες. Δε φτιάχνω το σύστημα για να μπορέσουν και οι πλέον αδύναμοι να ορθοποδήσουν και να δημιουργήσουν, αλλά να το μπλέξω και να γίνει άκρως περίπλοκο. Έτσι ώστε να έχω πάντα εγώ τη λύση γιατί κατείχα ανέκαθεν τα κλειδιά. Για να με χρειάζεσαι και να μη σείεται η καρέκλα μου. Μόνο εσύ να έχεις το πρόβλημα, εγώ θα επικαλεστώ χίλιους λόγους να καλύψω τα λάθη μου.
Εσύ κανένα λόγο, καμία δικαιολογία, γιατί δεν είθισται να παίζουμε με τους ίδιους όρους. Είμαι ανώτερος μιας και με εξέλεξες για να σου εκπροσωπήσω τα ιδανικά σου. Είμαι για να υπάρχω και να σε κάνω πιόνι μου. Γιατί έχω εργαστεί και γνωρίζω τι εστί δουλειά και άγχος. Στο έχω αποδείξει πολλάκις ότι αξίζω γιατί είμαι καλύτερος από τους άλλους και στο λέω να το πιστέψεις όταν δε μπορείς να κρίνεις και να συγκρίνεις.
Αυτά ψηφοφόρε και οπαδέ μου, να είσαι εδώ για να βρίσκομαι κι εγώ, να σε υπονομεύω και να σε κοροϊδεύω. Περίμενες κάτι άλλο; Αυτό διαθέτουμε. Υπάρχει και το τίποτα. Μπορείς; Δε νομίζω, και θα κάνω ό,τι μπορώ για να στο υπενθυμίζω συχνά πυκνά. Σε χαιρετώ και θυμίσουμε.
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Το Μέλλον της Αττικής” στις 08.04.2010
Ετικέτες: αδιαφάνεια, ανομία, δημοκρατία, διακυβέρνηση, εκλογές, καθημερινότητα, κρατισμός, πολιτική
Κατηγορία Κοινωνία, Πολιτική | χωρίς σχόλια »
